صفحه اصلی / آموزش ها / متون و مقاله آموزشی / آموزش فتوشاپ / درس چهاردهم- ابزارهای انتخاب- بخش دوم
photoshop cc

درس چهاردهم- ابزارهای انتخاب- بخش دوم

درس چهاردهم- ابزارهای انتخاب- بخش دوم

اگر در محدوده سلکت شده راست کلیک کنیم، منویی مانند شکل زیر ظاهر می‌شود.


– همان طور که در شکل مشخص است، گزینه اول Deselect است که قبلا راجع به آن صحبت کردیم.

– گزینه بعدی Select Inverse عملی مشابه با Invert انجام می‌دهد، یعنی قسمتهای سلکت نشده را سلکت کرده و قسمتهای سلکت شده را از حالت سلکت خارج می‌کند. به زبان ساده‌تر، سلکشن را برعکس می‌کند.

– گزینه Feather که در Option Bar، قبل از انجام سلکشن باید تنظیم می‌شد، در اینجا به کاربر این امکان را می‌دهد که پس از انجام سلکشن، میزان Feather را مشخص کند.

– در مورد Refine Edge پس از بحث در مورد تعدادی از ابزارهای سلکشن بحث می‌کنیم.

– فرامین Make Work Path و سه فرمان بعدی که در مورد Layer‌ها هستند در دوره‌های آتی مورد بررسی قرار می‌گیرند.

– Free Transform از فرامین پر کاربرد در سلکشن‌هاست که می‌توان با کلید میانبر Ctrl+T به آن دسترسی داشت. زمانی که روی این فرمان کلیک کنیم، نقاطی در خط چین‌های مشخص کننده سلکشن ظاهر می‌شود و Option Bar نیز تغییر می‌کند.


در این وضعیت، کاربر این امکان را میابد که با جابجایی نقاط در جهت گوناگون، شکل قسمت سلکت شده را تغییر دهد و یا در جهاتی بچرخاند. اگر نشانگر موس روی نقطه‌ها قرار گیرد، امکان کشیدن یا فشرده کردن تصویر و اگر در خارج از مرز سلکشن قرار گیرد، امکان چرخاندن قسمت انتخاب شده محیا می‌گردد. برای اینکه تصویر با حفظ تناسب، کوچک یا بزرگ شود، می‌توان کلید Shift را نگه داشت و برای جابجایی از نقطه‌های گوشه‌ای استفاده کرد.

برای اینکه فرمان Free Transform تائید شود می‌توان از کلید Enter استفاده کرد ویا روی علامت تیک در Option Bar کلیک کرد. برای لغو کردن این دستور نیز می‌توان از کلید Escape یا علامت لغو در کنار علامت تیک استفاده نمود.

اگر در وضعیت Free Transform در قسمت انتخاب شده کلیک کنیم، منوی جدیدی ظاهر می‌شود که تعدادی از امکانات را جهت تغییر شکلهای گوناگون در اختیار کاربر قرار می‌دهد.


‌‌ همان طور که گفته شد، فرمان Scale و Rotate امکان تغییر ابعاد و چرخش دستی را ایجاد می‌کند.

فرمان Skew امکان تغییر زاویه یک ضلع عکس و ایجاد کشیدگی یا فشردگی در راستای عمودی و افقی را ممکن می‌سازد (شکل بالا) و فرمان Distort، تغییر زاویه همزمان دو ضلع و ایجاد کشیدگی یا فشردگی در جهت عمودی یا افقی را امکان پذیر می‌سازد (شکل پایین).



فرمان پرکاربرد Perspective، حالت پرسپکتیو را شبیه‌سازی می‌کند و در واقع تصویر را به عمق می‌برد. این عمل، هم در جهت عمودی و هم در راستای افقی ممکن است. از این ابزار نه تنها برای ایجاد حس عمق، بلکه در اصلاح خطای پرسپکتیو درعکس‌ها نیز می‌توان استفاده کرد. اما کاربر باید به این مساله توجه داشته باشد، که استفاده از فرمانهایی که باعث تغییر شکل می‌شوند با ایجاد پیکسلهای جدید و یا حذف پیکسلهای تصویر همراه بوده و افت کیفیت را سبب می‌شوند.



فرمان Warp امکانی است که آزادی عمل بسیار زیادی را در زمینه تغییر شکل در جهات و شکلهای مختلف در اختیار کاربر قرار می‌دهد.‌‌ همان طور که در شکل زیر مشاهده می‌شود، اجرای این فرمان، شبکه‌ای از نقاط و خطوط مختلفی را در منطقه انتخاب شده ایجاد می‌کند و کاربر امکان جابجایی هر یک از آن‌ها را به طور مستقل دارد.


در مورد ۵ گزینه انتهایی که مربوط به چرخاندن و قرینه کردن هستند نیز در دوره فتوشاپ مقدماتی بحث شد. تنها تفاوت در این مورد، این است که در اینجا این فرامین در قسمت انتخاب شده اتفاق می‌افتد و نه برای کل تصویر.

در Option Bar، در وضعیت Free Transform امکاناتی برای جابجایی، تغییر شکل یا چرخاندن دقیق قسمت سلکت شده قرار داده شده است.


سمبل اول، مبدا مختصات و خانه X و Y، مختصات موقعیت سلکشن را نسبت به مبدا، نشان می‌دهد. سمبل مثلث، واقع در میان X و Y، باعث می‌شود که مبدا، خود بخش سلکت شده قرار گرفته و مقدار X و Y برابر صفر شود. تغییر در مقدار X وY، قسمت مورد نظر را در راستای افقی یا عمودی با واحد مورد نظر جابجا می‌کند.

خانه‌های W و H، ابعاد بخش انتخاب شده را در ارتفاع و پهنا تغییر می‌دهند و سمبل زنجیر در میان آن‌ها، نسبت ارتفاع و پهنا را ثابت نگاه می‌دارد. خانه بعدی زاویه چرخش را مشخص می‌کند که در آن اعداد منفی، تصویر را پادساعتگرد می‌چرخاند.

خانه H، محور عمودی مرکزی بخش انتخاب شده را در راستای افق چرخانده (شکل بالایی) و خانه V، محور عمودی مرکزی سلکشن را در راستای عمودی می‌چرخاند. (شکل پایینی)



کلید Interpolation، زمانی که با تغییر ابعاد در بخشی از عکس مواجه هستیم، الگوریتم ایجاد و حذف پیکسل را مشخص می‌کند. این الگوریتمهای تغییر سایز، در دوره قبل مورد بررسی قرار گرفتند.

و بالاخره، سمبل  که فرمانWarp را فعال می‌کند و اگر دوباره روی آن کلیک کنیم، سلکشن به حالت Free Transform در وضعیت Scale در می‌آید.

– Transform Selection: این فرمان تمام قابیلیت‌ها و مشخصات Free Transform را داراست و تنها تفاوت آن این است که Free Transform، تصویر را تغییر می‌دهد، در حالیکه Transform Selection، بدون ایجاد تغییری در تصویر، تنها خود سلکشن را تغییر شکل می‌دهد. به عنوان مثال، در شکل زیر فرمان Warp تغییرات چشمگیری در سلکشن ایجاد کرده، اما شکل دست نخورده باقی مانده است.


Transform Selection از فرامین بسیار پر کاربردی است که ممکن است بار‌ها و بار‌ها در خلال فرآیند سلکشن مورد استفاده قرار گیرد تا شکل نهایی سلکشن دقیق باشد.

– Fill: یکی از فرامینی که در صورت راست کلیک کردن روی قسمت انتخاب شده می‌بینیم، فرمان Fill است که به معنی پر کردن است و با اجرا کردن آن، یک پنجره محاوره مانند شکل زیر باز می‌شود.


– همان گونه که از نام این گزینه نیز بر می‌آید، وظیفه آن، پر کردن قسمت انتخاب شده است. در پنجره محاوره، اولین بخش، اختصاص دارد به Contents که کاربر، توسط آن مشخص می‌کند، قسمت سلکت شده با چه چیزی پر شود.

– گزینه اول در منوی Use، اختصاص دارد به Foreground و Background Color که در صورت انتخاب، قسمت سلکت شده با آن‌ها پر می‌شود. مورد بعدی Color است که در صورت انتخاب، پنجره انتخاب رنگ باز می‌شود و کاربر امکان انتخاب رنگ را دارد. مورد بعدی Content Aware است که بر اساس تصویر و اطراف قسمت انتخاب شده، به صورت خود کار، اقدام به پر کردن قسمت مورد نظر می‌کند. در مورد این فرمان، در دوره بعدی به طور مشروح، صحبت خواهیم کرد. مورد Pattern، به کاربر این امکان را می‌دهد که قسمت مورد نظر را با یک بافت یا الگو پر کند. مورد History، قسمت مورد نظر را به مرحله‌ای از پنل هیستوری باز می‌گرداند که توسط هیستوری براش علامت گذاری شده است. ۳ مورد آخر هم قسمت انتخاب شده را با سیاه، خاکستری ۵۰ درصد و سفید پر می‌کند. بخش Blendingهم مربوط است به Blending Modes.

– Stroke: فرمان استروک، مرزهای سلکشن را با قطر و ویژگی‌هایی که کاربر مشخص می‌کند، پر می‌کند. در زمان اجرای این فرمان، پنجره‌ای مشابه شکل زیر باز می‌شود.


عنوان Width قطر مرز را مشخص می‌کند. در مثال بالا، قطر برابر ۱ پیکسل در نظر گرفته شده اما کاربر می‌تواند قطر و واحد دلخواه را وارد کند. عنوان Color، رنگ مرز را مشخص می‌کند و بخشLocation، تعیین می‌کند، خطوطی که مرز را مشخص می‌کنند در داخل مرز سلکشن (Inside)، در وسط (Center) و یا در خارج از مرز (Outside) باشد.

شکل زیر، استروک با قطر ۲۰ پیکسل و رنگ سیاه را به ترتیب در داخل، وسط و خارج از مرز سلکشن، نشان می‌دهد.




بخش Blending نیز مربوط به Blending Mode‌ها است.

درباره‌ مدرس صفار-صفار وب

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

forty six − = thirty seven